بدستهاى خود وآرزوى زبان خود ، « لازم باشيد زمين را » يعنى افتادگى كنيد وخود را بلند مگيريد يا بيفتيد بر زمين وبطپيد بر آن وهر چند لگدكوب مردم شويد بمعارضه ومنازعهء كسى بر مخيزيد ، يا لازم شويد همين زمينى را كه داريد يعنى كوفه را واز اينجا حركت مكنيد ، و « حركت مكنيد بدستهاى خود » يعنى دستهاى خود را حركت مدهيد از براي جنگ ونزاع با كسى ، وحركت مكنيد بگفتن آنچه زبان شما آرزو دارد كه بگويد كه : فلان خواهم كرد وفلان خواهم كرد از أنواع تهديدات ويا تندى ودرشتى با مردم ، وممكن است كه « هوى ألسنتكم » بمعنى آرزوى زبان نباشد بلكه بمعنى افتادن زبان باشد ومراد اين باشد كه حركت مكنيد باين كه زبان شما بلغزد وبيفتد وهر چه خواهد بگويد از تندى ودرشتى با مردم ، وپوشيده نيست كه بايد كه اين نصيحت در وقتي باشد كه آن حضرت صلوات اللّه وسلامه عليه مىدانسته كه مصلحت مخاطبان در آن بوده باشد وچارهء ايشان را بغير از افتادگى نبوده باشد نه اين كه هميشه مردم بايد كه عمل بآن كنند بلكه دور نيست كه اين اخبارى باشد از نزديك شدن رحلت آن حضرت ومراد اين باشد كه بعد از من چنين سلوك كنيد كه ديگر شما را ناصري ومعاونى نباشد . 2500 اخرجوا الدّنيا من قلوبكم قبل ان تخرج منها أجسادكم ففيها اختبرتم ولغيرها خلقتم . بيرون كنيد دنيا را از دلهاى خود پيش از اين كه بيرون رود از دنيا بدنهاى شما ، پس در آن آزمايش كرده شده‌ايد واز براي غير آن آفريده شده‌ايد ، يعنى شما را از براي دنيا وكسب آن نيافريده‌اند بلكه از براي كسب آخرت آفريده شده‌ايد ودنيا از براي اين است كه آزمايش كرده شويد كه در آن كه سعى از براي آخرت ميكند وكه نمىكند تا هر يك بر وفق آن جزا داده شود . 2501 انتهزوا فرص الخير فانّها تمرّ مرّ السّحاب . غنيمت دانيد فرصتهاى خير را پس بدرستى كه آنها مىگذرد مانند گذشتن